Menu

Τα αγαπημένα τραγούδια του Μ. Τσαντίλα για την Χρονιά που Έφυγε | Μπλε Γιακάς 90,2 FM

Κατηγορία Various

Τραγούδια που αγαπήθηκαν για 365 μέρες.

Ο Μιχάλης Τσαντίλας γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Γεράκι Λακωνίας, στο Αμβούργο Δυτικής Γερμανίας και στη Σπάρτη. Στα σχολικά του χρόνια σπούδασε γαλλικά και πιάνο, εξέδωσε τη δική του εφημερίδα με τη βοήθεια του αδερφού του, Στυλιανού και, στα μέσα της δεκαετίας του '90, έφτιαξε το πρώτο του ροκ συγκρότημα και ξεκίνησε να γράφει τραγούδια. Το 2002 πήρε το πτυχίο του Ηλεκτρονικού Μηχανικού Τ.Ε. από το Α.Τ.Ε.Ι. Χανίων και συνεχίζει τις σπουδές του στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η πρώτη του δημόσια εμφάνιση ως τραγουδοποιός έγινε το 2007, οπότε και συμμετείχε στον τελικό του Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών Κοζάνης με το τραγούδι "Και Τι Μ' Αυτό;". Το 2009, το τραγούδι του "Wayward Blues" συμπεριλήφθηκε στη διεθνή συλλογή Rock 4 Life International Volume 14 που κυκλοφόρησε από την αμερικανική εταιρεία Quickstar Productionsκαι το 2011, ένα ακόμα τραγούδι του, με τίτλο "Μέσα Στον Πυρετό", βρήκε μια θέση στη συλλογή Αινίγματα Και Μυστικά 2 που διανεμήθηκε δωρεάν από την Underground Tapes.

Η πρώτη του προσωπική δουλειά, με τίτλο "Σκιά Στο Μυαλό", κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2012 από τον Μετρονόμοενώ το 2015 ήρθε η ανεξάρτητη έκδοση του αγγλόφωνου EP "What You See Is Just A Lie".

Το 2007 δημιούργησε το μπλογκ Δέντρο Μοναχό ενώ το 2008 άρχισε η συστηματική ενασχόλησή του με τη μουσική δημοσιογραφία, η οποία συνεχίζεται μέσω συνεργασιών με διάφορα διαδικτυακά και έντυπα περιοδικά του χώρου. Κείμενα, επιστολές και φωτογραφίες του έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί στα ηλεκτρονικά περιοδικά Ορφέας, Mix Grill, Avopolis και στα έντυπα Sonik, Δίφωνο, Μετρονόμος, Manifesto και Σπάιντερ-Μαν.

Επίσης, συμμετείχε, κάνοντας τη δημοσιογραφική επιμέλεια, στην ταινία Markos Delivorias: The Many Faces Of An Unsuccesful Songwriter (2013) που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Κατσικαδάκος. Τέλος, από τον Ιούλιο του 2014 παρουσιάζει, από κοινού με την Κατερίνα Μπαλλίνη, την εκπομπή Κοντραπούντο, στο Μεταδεύτερο.


Πως πέρασαν οι 365 μέρες για τον Μιχάλη Τσαντίλα;

Άκουσα πολλή μουσική και φέτος και βρήκα πολλά τραγούδια και δίσκους που με συγκίνησαν. Νομίζω, άλλωστε, ότι όποιος λέει ότι δεν βρίσκει και δεν ακούει μουσική, απλά δεν είναι φίλος της. Στο κάλεσμά σας, επέλεξα να προτείνω πράγματα που αγάπησα μέσα από το ελληνικό κομμάτι της δισκογραφίας. Αυτό γιατί νομίζω ότι όσα γεννιούνται δίπλα μας έχουν περισσότερη ανάγκη από εμάς, τους κοντινούς τους ανθρώπους, για να αναδειχθούν. Τα παρακάτω 10 μουσικά κομμάτια δεν είναι τα μόνα που ξεχώρισα. Είναι, όμως, όλα αγαπημένα μου. 

Σείριος Σαββαϊδης - "Μάγισσα"

Ο Σαββαΐδης είναι τραγουδοποιός από την Καβάλα, με πλούσια ιστορία και δισκογραφία, μάλιστα. Εγώ, ατυχώς, τον ανακάλυψα μόλις φέτος, μέσα από το άλμπουμ Πλανωδία. Η “Μάγισσα” με κάνει να νιώθω ότι βλέπω όλη την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού να χορεύει μπροστά μου. Ό,τι πιο μαγικό άκουσα φέτος.

Στυλιανός Τζιρίτας - "Το Κτηνοτροφείο"

Με τον Τζιρίτα έχουμε κάνει αρκετή παρέα, καθότι υπήρξαμε – και παραμένουμε – συνεργάτες σε περιοδικά και sites. Η καλλιτεχνική πλευρά του είναι από τα πιο μυστήρια και υποβλητικά πράγματα που έχω ακούσει και ο φετινός κασετο-δίσκος του, το A.O.R., όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά ίσως να είναι και η καλύτερη απόπειρά του.

Sokratis Sinopoulos Quartet - "21st March"

Ήταν μια ηλιόλουστη φθινοπωρινή μέρα. Κάθισα στο παγκάκι ενός πάρκου, άνοιξα ένα βιβλίο κι έβαλα στα ακουστικά το Eight Winds. Δεν κατάφερα να διαβάσω λέξη, αλλά διαπίστωσα ότι η όρασή μου είχε οξυνθεί: μπορούσα να ψηλαφίσω με τη ματιά μου κάθε λεπτομέρεια του γύρω χώρου. Ο καλύτερος φετινός ελληνικός δίσκος για μένα.

Μέντα - "1"

Μου άρεσε πολύ το Telepherique των Μέντα και βρίσκω την ορχηστρική πλευρά τους πολύ πιο ενδιαφέρουσα από την τραγουδιστική.

Ορέστης Ντάντος - "Κόκκινος Στρατός"

Δεν είχα καταφέρει μέχρι πρότινος να συντονιστώ με όσα είχε να προτείνει ο Ορέστης Ντάντος. Με το Θα Το 'Κανα Ξανά, πάλι, μού συνέβη η σχεδόν απόλυτη ταύτιση.

Jan Van de Engel - "Μαύρη Τσάντα"

Ο Γιάννης Αγγελόπουλος έβγαλε ζηλευτό δίσκο φέτος, το Γιάν Βαν, στον οποίο παντρεύει την δική μας παράδοση με την τζαζ. Άργησα λίγο να ακούσω τη δουλειά του, χαίρομαι, όμως, που δεν άργησα πολύ. Εδώ τραγουδά ο Αλέξης Ιωάννου.

Μάρκος Δεληβοριάς - "Sad Melancholy Eyes"

Ο Μάρκος τυχαίνει να είναι φίλος μου, όμως τα τραγούδια του τα ζήλευα πολύ πριν τον γνωρίσω. Το ίδιο συνέβη και με τον νέο δίσκο του, το In Search Of Love. Τούτο είναι το αγαπημένο μου, αλλά δεν υπάρχει ακόμα διαθέσιμο στις streaming πλατφόρμες, οπότε βάζω το αμέσως επόμενο στις προτιμήσεις μου.

Nefeli Walking Undercover - "Ο Γερο-Λέμας"

Η Νεφέλη Λιούτα είναι μια ιδιαίτερη δημιουργός, η οποία κινείται με δική της χορογραφία και ταχύτητα. Μου άρεσε πολύ το 1041AK (Φάηντερς, Κήπερς), αλλά εκείνη έβγαλε και δεύτερο δίσκο φέτος – πότε τα προλαβαίνει όλα;!

Λάμδα - "Κανένας Μόνος"

Ωραία μπάντα οι Λάμδα, επίσης φετινή μου ανακάλυψη. Ο δίσκος τους λέγεται Η Επόμενη Μέρα και δεν ξέρω οτιδήποτε άλλο γι' αυτούς. Τόσο το καλύτερο για τη μουσική τους.

Artefacts Ensemble - "Broken Con(sor)tinuity"

Στο άλμπουμ THIVA Km102, ένα οκταμελές σύνολο σύγχρονης μουσικής εκτελεί 6 έργα Ευρωπαίων συνθετών, όλα τους εμπνευσμένα από αφηγήσεις τροφίμων των γυναικείων φυλακών της Θήβας. Δίσκος “ζόρικος” όσο και περιπετειώδης, όπως μαρτυρά και το κομμάτι που προτείνω.


Facebook Page: Μιχάλης Τσαντίλας

Φωτογραφία: Κυριακή Ήμελλου

Μπλε Γιακάς 90.2 FM

Εξ ευωνύμων της μπάντας.                             

Ιστότοπος: www.mplegiakas.gr E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Μπλε Γιακάς Ράδιο 90.2 FM